Temmuz ayında konut satışlarındaki yüzde 12,4’lük artış, yılın ilk yedi ayındaki güçlü seyrin devam ettiğini gösteriyor. Ancak uzmanlar, bu durumun olumlu bir tablodan çok, para politikasının yeterince sıkı olmamasının bir göstergesi olduğunu belirtiyor. İç talepteki canlılık, Merkez Bankası’nın faiz indirimini zorlaştırıyor. Konutun hala bir servet koruma aracı olarak görülmesinin, devlete ve finansal sisteme duyulan güvensizliğin bir yansıması olduğu ifade ediliyor. Yabancı alıcı sayısındaki azalma, nüfusun yaşlanması ve yüksek faizlerin kalıcılığı ise konutun kısa ve uzun vadede değer kazanma olasılığını düşürüyor.
2026’da enflasyonun düşeceği yönündeki açıklamaların gerçekleşmesinin, sert bir ekonomik durgunluk yaşanmadan oldukça zor olduğu belirtiliyor. Ücret artışlarını baskılamak tek başına yeterli olmayacak; emlak vergisi ve rayiç bedel artışları bütçe açığını kapatmada etkili olabilir, ancak siyasi dirençle karşılaşılması muhtemel görünüyor.
Tahvil piyasasında ciddi, ancak yıkıcı olmayan bir durgunluk yaşanıyor. Hazine’nin yüksek borçlanma ihtiyacı, yabancı yatırımcıların ilgisizliği ve bankaların isteksizliği nedeniyle tahvil faizleri yüksek seyrediyor. Negatif getiri eğrisi de uzun vadeli tahvillere olan ilgiyi azaltıyor.
Türk lirasının suni olarak değerli tutulmasının en fazla bir yıl daha sürdürülebilir olduğu görüşü dile getiriliyor. Kasım ve aralık aylarında turizm gelirlerindeki azalma döviz talebini artıracak ve yapısal önlemler alınmazsa, 2026 kışının ekonomik olarak çok daha zorlu geçmesi bekleniyor.
